DJ-ImageSlider

  • nowe-27.jpg
  • super-foto-199.jpg
  • super-foto-371.jpg
  • super-foto-208.jpg
  • super-foto-97.jpg
  • super-foto-127.jpg
  • super-foto-182.jpg
  • super-foto-156.jpg
  • nowe-1.jpg
  • super-foto-23.jpg
  • super-foto-1741.jpg
  • super-foto-148.jpg
  • super-foto-157.jpg
  • super-foto-79.jpg
  • nowe-25.jpg
  • nowe-45.jpg
  • super-foto-153.jpg
  • super-foto-134.jpg
  • super-foto-84.jpg
  • super-foto-204.jpg
  • super-foto-30.jpg
  • super-foto-169.jpg
  • super-foto-64.jpg
  • super-foto-194.jpg
  • super-foto-33.jpg
  • nowe-41.jpg
  • nowe-3.jpg
  • super-foto-76.jpg
  • super-foto-28.jpg
  • super-foto-144.jpg
  • super-foto-55.jpg
  • super-foto-173.jpg
  • nowe-14.jpg
  • super-foto-95.jpg
  • nowe-22.jpg
  • super-foto-202.jpg
  • super-foto-1691.jpg
  • super-foto-111.jpg
  • super-foto-56.jpg
  • super-foto-113.jpg
  • super-foto-38.jpg
  • super-foto-99.jpg
  • super-foto-189.jpg
  • super-foto-26.jpg
  • super-foto-163.jpg
  • super-foto-170.jpg
  • super-foto-361.jpg
  • super-foto-94.jpg
  • super-foto-200.jpg
  • super-foto-182-d.jpg

Galeria

Bulawayo

ImageMiasto leżące na południu kraju, drugie pod względem liczby ludności (ok. 676 tys.) Położone w południowo-zachodniej części kraju w regionie Matabeleland, na wysokości 1360 m n.p.m., około 320 km od stolicy kraju Harare. Ośrodek administracyjny regionu Matabeleland North. Większość mieszkańców należy do grupy etnicznej Ndebele. Nazwa miasta pochodzi od słowa gubuluwayo, które w języku ndebele oznacza "miejsce masakry". Nawiązuje ona do wydarzeń z lat 30. XIX wieku z okresu formowania się państwa plemiennego Ndebele za czasów wodza Mzilikazi. Miasto powstało w 1871 jako osada, tzw. Kraal, wodza plemiennego Lobenguli, syna Mzilikazi. W 1888 Lobengula spotkał się z Brytyjczykiem Cecilem Rhodesem, który podjął się zadania kolonizacji tej części Afryki w imieniu Wielkiej Brytanii. W 1893 na skutek licznych nieporozumień doszło do starć między wojskiem brytyjskim a wojownikami Ndebele.

Image4 listopada 1894 Bulawayo zostało zajęte przez Brytyjczyków. Wcześniej jednak osada została prawie całkowicie spalona, a wódz Lobengula uciekł na północ, gdzie umarł na ospę. Przez kolejne lata było ośrodkiem oporu ludu Ndebele przeciwko wojskom kolonialnym. Ostatecznie jednak w mieście osiedlili się Europejczycy sprowadzeni przez Brytyjską Kompanię Południowoafrykańską Cecila Rhodesa. W 1898 do Bulawayo doprowadzona została kolej, która miała połączyć Kapsztad z Kairem. Druga linia kolejowa połączyła Bulawayo z północno-zachodnią częścią kraju, do Wodospadów Wiktorii oraz zagłębia miedziowego w Rodezji Północnej (dzisiejszej Zambii). W 1943 Bulawayo otrzymało prawa miejskie. Rozwinęło się jako ważny ośrodek przemysłowy (przemysł ciężki, spożywczy) oraz węzeł komunikacyjny kraju. Po uzyskaniu niepodległości przez Zimbabwe w 1980 konflikt między ludem Ndebele a ludem Shona doprowadził do krwawych porachunków w tym regionie aż do podpisania porozumienie w 1988. W mieście zachowały się liczne przykłady stylu kolonialnego, m.in. budynek dworca kolejowego i ratusza. Znajdują się tu dwa ciekawe muzea: muzeum historii naturalnej, gromadzący okazy miejscowej flory i fauny, oraz muzeum kolejnictwa. W okolicach Bulawayo znajdują się dwa parki narodowe: Matobo i Hwange.

Scroll to top