DJ-ImageSlider

  • super-foto-76.jpg
  • super-foto-156.jpg
  • super-foto-129.jpg
  • super-foto-95.jpg
  • super-foto-201.jpg
  • nowe-14.jpg
  • super-foto-203.jpg
  • super-foto-63.jpg
  • super-foto-91.jpg
  • super-foto-208.jpg
  • super-foto-165.jpg
  • super-foto-116.jpg
  • super-foto-191.jpg
  • nowe-25.jpg
  • super-foto-38.jpg
  • super-foto-73.jpg
  • nowe-31.jpg
  • super-foto-10.jpg
  • super-foto-13.jpg
  • super-foto-27.jpg
  • super-foto-137.jpg
  • super-foto-25.jpg
  • super-foto-23.jpg
  • super-foto-168.jpg
  • super-foto-81-a.jpg
  • nowe-3.jpg
  • nowe-5.jpg
  • super-foto-127.jpg
  • super-foto-193.jpg
  • super-foto-321.jpg
  • super-foto-121.jpg
  • super-foto-192.jpg
  • super-foto-99.jpg
  • super-foto-1751.jpg
  • super-foto-90.jpg
  • super-foto-361.jpg
  • super-foto-37.jpg
  • super-foto-66.jpg
  • super-foto-175.jpg
  • super-foto-49.jpg
  • super-foto-184.jpg
  • super-foto-189.jpg
  • super-foto-1721.jpg
  • super-foto-151.jpg
  • super-foto-138.jpg
  • nowe-38.jpg
  • super-foto-22.jpg
  • nowe-48.jpg
  • super-foto-5.jpg
  • super-foto-157.jpg

Warto poczytać

  • Angkor Jacek Pałkiewicz, BELONA 1998
  • Angkor i imperium khmerskie. John Andric, PIW W-wa, 1979
  • Hinduizm. Julien Ries, WAM Zysk i S-ka
  • Azja Południow-Wschodnia - Mały Praktyczny Przewodnik. Jan Cymcyk, Olsztyn 1992
  • Tajlandia. Friedrich Hellmich, PAGINA 1998
  • Bangkok. Remigiusz Mielcarek, SORUS 1997
  • Szlaki dla obieżyświatów - 4. Poznań 2002
  • Prawdziwy koniec królestwa słoni. Lech Niekrasz, W MON 1980
  • Uśmiech złotego Buddy. Janusz Wolniewicz
  • Mnisi w szafranowych szatach. Bogdan Szczygieł, KAW 1983
  • Tajlandia - praktyczny przewodnik PASCAL 1999
  • Birma, Tajlandia - przewodnik trampingowy. Młodzieżowa Agencja Wydawnicza, Warszawa1982
  • Podróż z Syjamu do Tajlandii. Lech Niekrasz, Robotnicza Spółdzielnia Wydawnicza, Warszawawa 1982
  • Konkwistadorzy, korsarze, kupcy. Edward Słuczański
  • Bambusowa klepsydra. A. Górnicki
  • Birmańskie dni. Georg Orwell, Rachocki i s-ka, Pruszków 1997
  • Listy ze Wschodu. Rudyard Kipling

Wstęp Laos

Image
Image
 

ImageLaotańska Republika Ludowo-Demokratyczna leży w Południowo-Wschodniej Azji, na Półwyspie Indochińskim. Graniczy z ChRL, Wietnamem, Kambodżą, Tajlandią i Birmą. Nie posiada dostępu do morza. Powierzchnia kraju liczy 236,8 tys. km2, a liczba mieszkańców wynosi 5,4 mln. Język urzędowy laotański, inne języki: francuski, angielski. 60% mieszkańców wyznaje buddyzm, 33% religie plemienne, a mniej niż 2% stanowią chrześcijanie.

W Laosie panuje klimat zwrotnikowy monsunowy a, pora deszczowa trwa od maja do października. Kraj pokrywają góry i wyżyny. W środkowej części kraju rozciąga się rozległa wyżyna Xieng Khuang - Równina Dzbanów, a we wschodniej zaś rozciągają się Góry Annamskie. Najwyższy szczyt Phou Bia (2820 m n.p.m.).

ImagePaństwo Laotańskie stanowi republika z jednoizbowym parlamentem (Zgromadzenie Narodowe). Jest krajem słabo rozwiniętym, w którego gospodarce dominuje rolnictwo.. Dominującą uprawą jest ryż, zajmujący 90% użytków rolnych, a także pozyskiwanie drzewa tekowego i sandałowego, laki, cynamonu i żywicy.

Z surowców mineralnych wydobywa się na niewielką skalę: węgiel kamienny, rudy metali (cyny, miedzi, ołowiu), kamienie szlachetne. Przemysł ograniczony do przetwórstwa płodów rolnych na potrzeby kraju.

Laos leży w granicach tzw. Złotego Trójkąta, gdzie znajdują się największe plantacje maku i gdzie działają najwięksi eksporterzy maku i opium w Azji.

Historia

ImageTerytorium dzisiejszego Laosu zaludnili Tajowie wypierani z południowych Chin już na przełomie XII i XIII w.. W 1353 powstało potężne państwo Lang Chang ze stolicą w Luang Prabang, które przetrwało do początku XVIII w. Późniejsze walki wewnętrzne doprowadziły do rozpadu państwa na dwa odrębne królestwa ze stolicami w Luang Prabang i Vientiane. W końcu XVIII w. Laos znalazł się pod kontrola Syjamu, a od roku 1893 stał się kolonią francuską.

W czasie II wojny był okupowany przez wojska japońskie i tajskie. Po zakończeniu wojny Laos był w dalszym ciągu pod kontrolą Francji. W 1949 utworzone zostało królestwo Laosu, które weszło w skład Unii Francuskiej. Dopiero w roku 1953 uzyskał niepodległość. Komunistyczne oddziały partyzanckie (armia narodowa Pathet Lao) w tym samym roku zajęły północny Laos.

Dopiero konferencja w Genewie w roku 1954, dążąc do normalizacji życia politycznego w Laosie, ustaliła zasady porozumienia pomiędzy królem a Pathet Lao. W 1957 utworzony został rząd koalicyjny, który przetrwał do 1959. W tym roku wybuchła wojna domowa, w wyniku której Pathet Lao opanował połowę terytorium kraju.

W trzy lata później doszło do zawieszenie broni, a zwołana w Genewie kolejna konferencja doprowadziła do utworzenia nowego rządu koalicyjnego. Jednakże już w 1963 z rządu wycofał się Pathet Lao i ponownie doszło do wybuchu walk pomiędzy siłami królewskimi wspieranymi przez Stany Zjednoczone i armią narodowowyzwoleńczą wspomaganą przez żołnierzy wietnamskich.

Z konfrontacji zbrojnej zwycięsko wyszła armia narodowa. W 1975 król abdykował i doszło do rozwiązania rządu koalicyjnego i utworzona została Laotańska Republika Ludowo-Demokratyczna, związana politycznie i gospodarczo z Wietnamem i ZSRR. W 1988 wojska wietnamskie opuściły Laos i w roku następnym ogłoszono wybory do Najwyższego Zgromadzenia Ludowego.

W ostatnich latach zaczyna się odchodzić od ustroju komunistycznego, rezygnuje się z planowania centralnego na rzecz gospodarki rynkowej. W 1993 roku prezydentem państwa został Nouhak Phoumsavane. W 1998 jego miejsce zajął Khamtay Siphandone.

Stolica Wientian

ImageWientian(Vienchan, Vientiane) - jest stolicą Laosu. Miasto leży nad rzeką Mekong liczy ok. 220 tys. mieszkańców. Wcześniej w granicach obecnego Wientianu leżało starożytne misto Vang Chang, które od końca XII w. było pod panowaniem Khmerów z Angkoru. Pod koniec XIII w. miasto zostało włączone do syjamskiego królestwa Sukhothai, od połowy znajdowało się w granicach laotańskiego królestwa Lang Chang. Po upadku Lang Chang, od 1707 misto było stolica niewielkiego królestwa Wientian.

W latach 1777-1782 Wientian okupowany był przez Syjam, a w roku 1827 ponownie zdobyty i spalony przez najeźdźców z Syjamu. Od 1893, tak jak reszta państwa pod panowaniem francuskim, a od roku 1954 stolica Laosu.

Wientian stanowi główny ośrodek handlowy i kulturalno-naukowy kraju. Tam znajdują się główne zakłady przemysłu spożywczego, metalowego, jedwabniczego i rozwija się rzemiosło (przede wszystkim wyroby ze złota i kości słoniowej). Również w stolicy znajduje się jedyny w kraju uniwersytet założony w 1958.

Zabytki stolicy Laosu

Świątynia Wat Pha Keaw - dawna królewska świątynia z XVI w., (1565 r). Umieszczona w niej została figura Buddy Szmaragdowego (w rzeczywistości wykonana z jadeitu), pochodząca z Północnego Królestwa Tajlandii. W roku 1779 Tajowie zabrali figurę Buddy Szmaragdowego w czasie najazdu i umieścili w królewskiej świątyni w Bangkoku.

W latach 1936 i 1942 świątynia została przebudowana. Można w niej zobaczyć m.in.: przykłady buddyjskiej rzeźby w Laosie, stalle w stylu khmerskim, drewniane rzeźby, manuskrypty na liściach palmowych i inne ciekawe zabytki.

ImageŚwiątynia Wat Sisaket - zbudowana w 1818 przez króla Anouvong - Chao Anou. Ściany wewnętrzne krużganków ozdobione są licznymi niszami, w których umieszczone zostały metalowe, srebrne i ceramiczne posążki Buddów. Jest ich ponad trzy tysiące. Około 300 figurek wykonanych zostało w stylu laotańskim - pochodzą one z rożnego okresu, wykonane zostały z drewna, kamienia, brązu. Na szczególną uwagę zasługują również wykonane w stylu khmerskim boskie węże naga.

Wat In Paeng - charakteryzują piękne freski i płaskorzeźby.

Wat Mixai - wzniesiona w stylu tajskim z werandą otaczająca cały budynek

Łuk Triumfalny (Patuxai) - znajduje się w centrum miasta, a swoim wyglądem przypomina paryski Łuk Triumfalny. Został wzniesiony 1969 roku dla upamiętnienia Laotańczyków, którzy polegli w wojnach przedrewolucyjnych.

ImagePha That Luang - ogromna złota pagoda przy miejskich rogatkach, symbol Vientianu, a jednocześnie najważniejsza pomnik narodowy. Budowę tej stupy rozpoczęto w 1566 roku, a wokół niej wzniesiono jeszcze cztery inne mniejsze stupy, z których do dnia dzisiejszego pozostały tylko dwie. Przed wejściem na teren świątyni wznosi się bardzo ciekawy pomnik króla Setthathirata.

ImageStupa koloru złotego wznosząca się na 45 metrów otacza mur z niewielkimi otworami w kształcie flanków. Każdy taras stupy wykończony został w innym stylu architektonicznym, co ma odzwierciedlać różne aspekty doktryny buddyjskiej. Całość wieńczy strzelista wysoka stupa nawiązująca do pierwszej buddyjskiej stupy wzniesionej w Indiach w Sanachi. Otaczające stupę Pha That Luang krużganki mierzą blisko 80 m każdy i zawierają rożne posągi i wizerunki Buddów.

Budda Park (Xieng Khuan) - oddalony ok. 30 km od Wientianu stanowi dość dziwaczną kolekcję buddyjskich i hinduskich figur wykonanych z betonu w latach '60 i '70. Park sprawia na odwiedzającym mieszane wrażenie, ale na pewno jest warty odwiedzenia.

Scroll to top