DJ-ImageSlider

  • super-foto-84.jpg
  • super-foto-38.jpg
  • super-foto-94.jpg
  • super-foto-157.jpg
  • super-foto-164.jpg
  • super-foto-81-a.jpg
  • super-foto-361.jpg
  • super-foto-192.jpg
  • super-foto-23.jpg
  • super-foto-49.jpg
  • super-foto-99.jpg
  • super-foto-145.jpg
  • super-foto-79-a.jpg
  • super-foto-166.jpg
  • super-foto-19.jpg
  • super-foto-91.jpg
  • super-foto-76.jpg
  • super-foto-22.jpg
  • nowe-38.jpg
  • super-foto-200.jpg
  • super-foto-156.jpg
  • nowe-37.jpg
  • super-foto-97.jpg
  • super-foto-63.jpg
  • super-foto-189.jpg
  • nowe-22.jpg
  • super-foto-172.jpg
  • super-foto-331.jpg
  • super-foto-202.jpg
  • super-foto-203.jpg
  • nowe-41.jpg
  • nowe-43.jpg
  • super-foto-182-d.jpg
  • super-foto-81.jpg
  • super-foto-33.jpg
  • super-foto-89.jpg
  • super-foto-66.jpg
  • super-foto-146.jpg
  • nowe-14.jpg
  • super-foto-151.jpg
  • super-foto-194.jpg
  • super-foto-95.jpg
  • super-foto-5.jpg
  • super-foto-1731.jpg
  • super-foto-129.jpg
  • super-foto-93.jpg
  • nowe-48.jpg
  • super-foto-208.jpg
  • super-foto-321.jpg
  • nowe-45.jpg

Rezerwacja

Galeria

Park Narodowy Semuliki

220km2 Narodowego Parku Semuliki leży w wyizolowanym obszarze Bundibugyo, za górą Rwenzori, na dnie sekcji Semliki, w ryfcie doliny Albertine. Ten rozległy zalesiony park obejmuje swoim zasięgiem lasy Ituri basenu Kongo, a występują tam liczne gatunki kojarzone bardziej z centralną niż wschodnią częścią Afryki.

Semuliki jest jednym z najbardziej zróżnicowanych lasów afrykańskich pod względem fauny i flory, a szczególnie bogata występuje tam awifauna. Ta bioróżnorodność jest również powodowana wiekiem lasu, Semuliki jest jednym z najstarszych lasów afrykańskich. Podczas suchych warunków ostatniej epoki lodowcowej, ok. 12 tys. - 18 tys. lat temu, większość lasów zniknęła, a jedynie Semuliki i Bwindi przetrwały. Zachowały się tam gatunki leśne, które dotrwały do czasu zmiany klimatu na bardziej przyjazny żywym organizmom - klimatu bardziej wilgotnego, dającego życie. Dziś dolina Semuliki jest rajem dla roślin rozwijających się w wysokich temperaturach, (nawet do 30 stopni Celsjusza). Roczny opad deszczu to 1250 mm, przede wszystkim między marcem i majem oraz wrześniem i grudniem.

Gatunki lasu Semuliki ewoluowały przez ponad 25 tys. lat, ale w parku znaleźć można znacznie starsze procesy kształtujące tę okolicę. Gorące źródła kipiały z głębin poniżej Sempaya, by zademonstrować podziemne siły, które kształtowały ryft doliny w ciągu ostatnich 14 milionów lat. Nisko leżący park leży na dnie zapadniętego ryftu, w znacznej części poniżej 670m n.p.m. Duże obszary mogą być zalane podczas pór deszczowych, jak na przykład dolina, która w całości znajdowała się pod powierzchnią wody przez 7 milionów lat!

Rezerwat Lasu Semulki został założony w 1932 roku, kiedy leśne wioski zostały przeniesione w inne rejony, w czasie próby kontroli choroby sennej żółtej gorączki. Rezerwat został przemianowany na park narodowy w roku 1993.

Scroll to top