DJ-ImageSlider

  • super-foto-182.jpg
  • super-foto-6.jpg
  • super-foto-173.jpg
  • super-foto-7.jpg
  • super-foto-28.jpg
  • super-foto-163.jpg
  • super-foto-91.jpg
  • super-foto-175.jpg
  • super-foto-193.jpg
  • super-foto-27.jpg
  • nowe-10.jpg
  • super-foto-170.jpg
  • super-foto-167.jpg
  • nowe-28.jpg
  • super-foto-157.jpg
  • super-foto-93.jpg
  • super-foto-79-a.jpg
  • super-foto-22.jpg
  • super-foto-200.jpg
  • super-foto-90.jpg
  • super-foto-12.jpg
  • nowe-37.jpg
  • super-foto-189.jpg
  • super-foto-208.jpg
  • super-foto-148.jpg
  • super-foto-172.jpg
  • super-foto-166.jpg
  • super-foto-127.jpg
  • nowe-25.jpg
  • super-foto-37.jpg
  • super-foto-194.jpg
  • nowe-48.jpg
  • super-foto-13.jpg
  • super-foto-182-d.jpg
  • super-foto-165.jpg
  • super-foto-201.jpg
  • super-foto-33.jpg
  • super-foto-25.jpg
  • super-foto-152.jpg
  • super-foto-331.jpg
  • super-foto-48.jpg
  • super-foto-178.jpg
  • super-foto-113.jpg
  • super-foto-361.jpg
  • super-foto-153.jpg
  • super-foto-146.jpg
  • super-foto-1701.jpg
  • super-foto-79.jpg
  • super-foto-19.jpg
  • super-foto-23.jpg

Rezerwacja

Galeria

Yogyakarta

Image

Dawna stolica Indonezji leży u podnóża wulkanu Merapi, liczy 412 tys. mieszkańców. Miasto założone w 1755. Bez wątpienia warto udać się do pierwszej stolicy Indonezji - Yogyakarty. Yogya (nazwa potoczna) jest o wiele piękniejszym miastem niż Dżakarta, pełna zabytków i świątyń. Atrakcję stanowi Kraton-pałac sułtana zbudowany w 1755-56. Kraton stanowi przykład klasycznej architektury jawajskiego dworu cesarskiego. Oprócz pałacu warto też odwiedzić Sambisari - hinduistyczną świątynię poświęconą bogu Siwa, ptasi targ i znajdujące się w pobliżu monumentalne świątynie buddyjskie - Borobudur i Prambanan. Oprócz świątyń koniecznie trzeba odwiedzić jedną z wielu wytwórni batiku.

Image

Indonezja jest słynna z tkaniny zwanej batik. Jest to tkanina bawełniana, pokryta zróżnicowanym dwu- lub wielobarwnym wzorem. Proces tworzenia batiku polega na rozrysowaniu wzorów na materiale przy pomocy płynnego wosku, a następnie nadaniu odpowiednich kolorów poprzez zanurzanie w barwnikach. Wzory uzyskuje się dzięki temu, że barwnik zmienia kolor tkaniny jedynie w miejscach nie pokrytych woskiem. Następnie wosk jest usuwany. Proces nakładania, barwienia i usuwania wosku jest powtarzany kilkakrotnie, dzięki czemu uzyskuje się skomplikowane i niepowtarzalne wzory. Do aplikacji wosku służy narzędzie zwane tjanting (bambus połączony z lejkami) oraz tjap (mosiężne stemple). Tjanting jest metodą starszą i bardziej cenioną niż technika tjap.

Image
Image
Scroll to top