Kilimandżaro - Biały Dach Czarnego Lądu

17.02.- 01.03.2010

Ten najwyższy szczyt Afryki, (5895 m n.p.m.) jest jednym z największych samotnych masywów świata. Znajduje się na pograniczu Kenii i Tanzanii, na teranie Parku Narodowego Kilimandżaro (Kilimanjaro National Park) o powierzchni 753 km² i od roku 1987 roku jest wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO. W jego skład wchodzą trzy szczyty będące pozostałością po trzech wulkanach: szczyt Uhuru na wulkanie Kibo (Kilimandżaro) – 5895 m n.p.m., Mawenzi – 5150 m n.p.m., Shira – 3940 m n.p.m. Od wieków zadziwia, inspiruje, budzi respekt. Dla zamieszkujących tereny wokół masywów wulkanicznych licznych koczowniczych plemiona był czymś niezwykłym – budził w nich grozę, a Masajowie oddawali mu cześć jako Górze Światłości. Po raz pierwszy został zdobyty w roku 1889  przez niemieckiego kartografa profesora Hansa Meyera i jego przewodnika Szwajcara Ludwika Purtschellera, pierwszym Polakiem na szczycie był Antoni Jakubski (1910 r.)
Przemierzając zbocza tego stosunkowo młodego wulkanu pokonuje się kolejne piętra inne od sawanny po gęste wiecznie zielone lasy, a w górnej części wędruje po wiecznym śniegu, którego ilość na skutek ocieplenia się klimatu kurczy się bardzo szybko.

 
Co roku tysiące osób wyrusza na Kilimandżaro i choć samo wejście nie jest technicznie trudne, to aby osiągnąć wysokość blisko 6 tyś. m n.p.m., trzeba wykonać ciężką pracę: pokonać własną słabość, ból głowy, zimno i niewygody, co - z powodu ewentualnej choroby wysokościowej - nie jest łatwe.


Dzień 1     17.02.2010

Wylot z Polski do Tanzanii z przesiadkami w europejskim i afrykańskim porcie lotniczym.
Dzień 2    18.02.2010